اختلال اضطراب اجتماعی

این اختلال به صورت ترس از موقعیت های اجتماعی و نگرانی از شرمساری در این موقعیت هاست. مثل صحبت کردن در کلاس یا شرکت در سخنرانی و کنفرانس، ملاقات و مکالمه با افراد جدید و غریبه و…..

به طور کلی در این اختلال فرد بیشتر از شرمسار شدن یا تحقیر شدن در آن موقعیت می ترسد و صرفا ترسی از خود موقعیت ندارد و اوج شروع این اختلال معمولا در نوجوانی است ولی در کودکان هم از سن 5 سالگی ممکن است به وجود بیاید  در کودکان اضطراب یا ترس به صورت کناره گیری ، صحبت نکردن در جمع و موقعیت های اجتماعی ، گریه و چسبیدن به دیگران و….بروز می کند ، برخی تحقیقات نشان داده اند که  پدر و مادر افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی معمولا به فرزندانشان کمتر توجه می کنند، آنها را بیشتر طرد می کنند و یا ممکن است زیادی از آنها مراقبت کنند. 

افراد مبتلا به این اختلال  معمولا در در هنگام صحبت کردن یا اجرای فعالیت هایی در موقعیت های اجتماعی و عمومی ، هراس اجتماعی شدیدی دارند، هنگام راه رفتن سر خود را پایین می اندازند و پرهیز از تماس چشمی در آنها وجود دارد. فرد از این می ترسد که کاری انجام دهد یا حرفی بزند و یا رفتاری از خود بروز دهد  حتی در خوردن و آشامیدن ،که دیگران او را مسخره کنند و مورد اهانت قرار دهند و یا طردش کنند.در درمان اختلال اضطراب اجتماعی  روان درمانی به صورت ترکیبی از روشهای رفتاری و شناختی مفید است  مانند حساسیت زدایی ، تمرین در جلسات و انجام تکالیف و تمرینهایی که باید در منزل انجام شود البته گاها در موارد خیلی شدید این اختلال، در کنار روان درمانی ، دارودرمانی هم مفید است.