اختلال PTSD در کودکان و نوجوانان

اختلال PTSD در کودکان و نوجوانانیعنی فشار روانی یا استرس پس از سانحه که عبارت است از مجموعه ای از علائم که بعد از رویارویی با عامل استرس زا پیدا می شود و مهم ترین نشانه های آن عبارتند از:فشار روانی زودرنجی، به گریه افتادن و نالیدن، ترس از تنها خوابیدن، وحشت و کابوس های شبانه و جیغ زدن در خواب، احساس گناه و شرم و حساسیت به صداها،امتناع از رفتن به برخی مکان های خاص یا برخورد با افراد خاص،برگشت به رفتارهای کودکانه مثل انگشت مکیدن یا شب ادراری،ترس از تنها خوابیدن، حساسیت به صداها و سایه ها و گوش به زنگی دائمی.

کودک دائما به دنبال اجتناب از مواردی است که  یاد حادثه ی موردنظر را برایش تداعی می کند زیرا به محض فکر کردن به اتفاق و پردازش رویداد آسیب زا، دقیقا حالت پریشانی و استرس، تمام وجودش را فرا میگیرد ،به صورتی که  گویی، آن حادثه دقیقا دوباره اتفاق افتاده است.

اختلال استرس پس از سانحه به رغم آنکه یک اختلال اضطرابی است با رویدادهای گذشته در ارتباط می باشد.برای درمان ، هدف این است که الگو و ابزاری برای همکاری بین درمانگر، کودک ،خانواده و سایر افراد مهم فراهم آید تا تغییرات مفید در کودک به وجود آید و کودک بتواند در کنار مدیریت اضطرابش ،مهارتهایی را برای مدیریت نشانه ها و پردازش رویداد آسیب زا فرا گیرد.برای حفظ اثربخشی درمان های مربوط به کودکان و نوجوانان، آنها باید در یک محیط خانگی امن بوده و در خارج از اتاق درمان نیز از حمایت های کافی برخوردار باشند،همینطور  تشویق والدین و مراقبان برای کمک به کودک در به کار بستن و تمرین مهارتها در خانه و حمایت از او در مراحل درمان ،بسیار موثر و مفید است.